538 JÜSTÜS TJEENK OVER DE 



ftapis niet groot; en zal zelfs dienen, 

 om my, door noch ééne aanmerking 

 van ARisTOTELEs en anderen , over de 

 Dichtkunde y medetedeelen, als dooree- 

 nen kleinen omweg, tot het einde my- 

 ner aanmerkingen, over het Er ets der 

 Jordaancy enz, te brengen. Diefcherp- 

 zinnige Wysgeer , en allen, die over 

 dat onderwerp gefchreeven hebben, mer- 

 ken aan , dat de mensch , van natuure , 

 ter naarvolginge geneegen is; en dat hy, 

 om naartevolgen , en in zich zei ven uit- 

 tedrukken , het geen hy in de voorwer- 

 pen ziet, en het geen hem zelven leven- 

 dig had geroerd en fterk getroffen , het 

 allerbest flaagt, wanneer tusfchen hem, 

 en de dingen welken hy zoekt uitte - 

 drukken, eene natuurlyke overè'enftem- 

 ming plaats heeft. Dat is: die tot de 

 Zang- en Dichtkunst geboren is , wordt 

 het gemakkelykst en van zelf, als het 

 ware, door de gelykenisfen, die met 

 zyne geestneigingeftrooken, endoor de 

 toonen, die met zynen toeftand inftem- 

 men, geroerd en aangedaan (y). De 



voord- 



Cy) ÏELIANI Var. Hifi. Lih. XIL C. XXXVIII. 



*fvö5yT55 5è 0/ HdyM , eig cfksQ rivag OxavT^as ncii m- 

 raawBQ ü%oi(iuiilovrui- Co»/, plutarchus, ^«jSyris, 

 Lydis, & ^gyptiiS, ham lugendi ratmzem magis con- 

 veaientem^ eiiam tribuit ^ Lih, de ConfiL ad ^polli», S, 



