HEILIGE AARDRYKSKUNDE. 553 



die, in dezer voege, de W(X)Tden over- 

 zet: Jerobeam heeft de herftelUng van 

 Damaskus en Hamath aan Juda met Is- 

 raèl uitgewerkt^ of te wege gebragt: zoo 

 veel daarmede willende aanduiden, dat, 

 uit hoofde van een verbond, tusfchen 

 de Koningen van y«^^ en //r^^7 geOoo- 

 ten, de veroverde landen, welken zy 

 hunnen nabuuren afhandig maakten, 

 door hen beiden gemeenfchappelyk zou- 

 den bezeten worden. Dat Jerobeam^ 

 derhalve, volgends het gemaakte verdrag, 

 het Holle Syriën en Damaskus ingekree- 

 gen hebbende, het zelve, zoo wel tot 

 jfuda, als Israël, hadde doen wederkee- 

 ren-, om beiden daaruit een gelyk genot 

 te trekken. 



Ik wenschte wel, die onderflelling, 

 uit de RyksroIIen van Juda en Israël, 

 beweezen te zien. Wat voordeels kon 

 er voor Juda 'm fteken, deelgenoot te 

 wezen van een land, zoo verre van hun 

 verwyderd; maarzoo gelegen voor 7^- 

 rael, en als eene geopende deure om in 

 byrièn te dringen ? Moest zulk een deel- 

 genootfchap niet veel eerder een twist- 

 appel worden, en aanleiding geven om 

 net oorlogsvuur tusfchen die beide Ry- 

 i:en aantefteken ? En, ware het dan niet 



Mm 5 be- 



