!iï4 J. Z. VAN LAREN OVER DE EN^ 



tendom bezielde, en door onzaligen 

 twist en fcheuring niet verbannen 

 werd, zoo lang bleeven ook de Ge- 

 nieenten, hoe wyd van één gelegen, 

 door zynen zachten band naauw aan 

 eikanderen verknocht, en oefFendeu 

 onderling zusterlyke gemeenfchap. -^ 

 Gemeenfchap, die de uitgeflrekile, de 

 gezegendfte gevolgen had. Want hier 

 door hadden de Gemeenten gelegen- 

 heid, om in elkanderens nooden te 

 voorzien , en elkanderens lasten te 

 helpen draagen: gelyk de Macedoniers 

 de Jerufalemjche geloofs-genooten , 

 zoo overvloediglyk van hunnen ryk- 

 dom verkwikten (o), — Hier door 

 hield men een waakend oog op eikan- 

 deren; en zorgde, dat de zuiverheid 

 der Euangelie-Leer niet ontluisterde; 

 of de Gemeenten door woelzieke 

 menfchen niet beroerd werden. De 

 trou v/hartige waarfchouwing van de 

 Gallïfche Christenen, gericht aan hun- 

 ne broeders in Phrygie , tegen de 

 dweepige Montanisten, is daar van een 

 blinkend voorbeeld (p). — De Opzie- 

 ners 



Cq) II coR. vni. 



(p3 JiusÊBiüs KcrkeL Gefchiedenisf. V B. H. ,?, 



yöl- 



4 



