i44 J' Z. VAN LAREN OVER DE EN- 



Eindelyk ! — De ^AyysXoL twv hyJXri^ 

 (Tiuv koomen by johannes voor, als 

 in zich de ganfche Gemeente verbeel- 

 dende, en met dezelve uitmaakende 

 éénZedelykenperfoon. Het is bekend , 

 dat fommige der uitleggeren van oor- 

 deel zyn, dat deeze Brieven aan de 

 Gemeenten; anderen, dat zy aan der- 

 zelver Engelen gefchreeven zyn (v). 

 Dan beide deeze gedachten konnen 

 zeer gemaklyk vereenigd worden : 

 wanneer men noch den Engel of Ge- 

 zant y noch de Gemeente, te veel in het 

 afgetrokken befchouwt; maar beide in 

 onderlinge betrekking op, en als één 

 lighaam met eikanderen uitmaakende. 

 Dit koomt ook overeen, met de denk- 

 wyze van die tyden. Men befchouwde 

 toch, reeds van den morgenftond des 

 Christendoms , en Gemeenten , en 

 haare Opzieners in dat licht, en merk- 

 teze aan als één lighaam: waar van het 

 gevolg was, dat wanneer een Brief, 

 door een' Opziener, als zoodanigen ge- 



ichree-: 



(v) Fid. j.v.B.uoi^ERT Disfett. ^j)Oca/yj)i. Qjwi- 

 ta, $ XI. feci. 



