GELEN ©ER ZEVEN GEMEENTEN* 253 



naauwkeurig overeenkoomt , met het 

 geen johannes van die Gemeenten 

 bericht, dat men daar uit veilig zou 

 konnen befluiten , dat johannes niet 

 lang voor ignatius , zyne Brieven ge- 

 fchreeven hebbe. Wy vinden en zien 

 'er uit, dat die zelfde deugden en ge- 

 breken, verzoekingen en bewaaringen , 

 in die Gemeenten plaats hadden, ten ty- 

 de van ignatius , die 'er gevonden wer- 

 den, toen JOHANNES aan haar fchreef: 

 immers zoo veel het onderfcheiden 

 tyd-gewricht toeliet, want ten ty de van 



jo- 



gers GODS, na dat Gy u weer oPCEWAKKEkD , 

 AANGEVUURD HEBT , doer het Gods bloed hebt Gy hei 

 ■werk (van geloof en liefde") zyn volle befag gcgèeven. 

 Ily geeft dus niet duister te kennen, dat van te voo- 

 ren het vuur der liefde onder den asch lag , maar nu 

 weer ontvonkt v/as. Hy bevestigt dus het getuigenis 

 van JOHANNES veel eer , dan dat hy 'er van verfchilt, 

 AUcenig zegt Hy, dat 'er eene heilzaame omwending 

 was gekoomen , in hun zedelyk beftaan ; en wel zoo 

 hetfchynt binnen kort, zoo dat uit de ondcifcheiden 

 berichten van johannes en ignatius , niet wel , 

 zoo het fchynt, kan beflooten worden , tot een 

 grooter afftand van tyd, waarin zy beide gegeeven 

 zyn. En was 'er in eenige opzichten eene verande- 

 ring ten goede gekoomen; veel goeds dat in deeze 

 Gemeente was geweest, was 'er gebleeven. De lof 

 dien johannes aau haar geeft , om haare onbezwee- 

 ken waarheid-liefde, zwaait ignatius haar ook toe. 

 Men vergelyke openb. II: a en 3 , met 's Mans ge- 

 tuigenis § 6 , 7 en 9 5 om hier van volkomen óvérw 

 tui^d te zyn. 



