Mattheus 9: 1—4. 



i.]lndQ in hei fchip 

 pe^fiart zijnde^ voer 

 %ii over endc kwam in 



Endc ziet , 



zij bragten tot hem 

 een geraakten, op een 

 bcdae liggcnile. 



a. Ende Jefiis haar 

 Gcloovc ziende, zei- 

 dc tot Jen geraakten, 

 Zoone zijt wc! ge- 

 moed , uwc zonden 

 zijn 11 vergeeven. 



3- Endc ziet fom- 

 mige der Schrilige- 

 ïeerden zeiden in haar 

 ze/ven, deeze lastert 

 [God]. 



4. Endcjefuszjcn- 

 de haare gedachten , 

 zeide : waarom over- 

 denkt gij iwand in 

 uwc henen ? 



M11VC115 z: I — 8. 



1. Ellde Jiafowmi- 

 ge dagen IS hij weder- 

 om binnen Capcrnn- 

 um gekomen, ende het 

 wierd gehoord, dal hij 

 in huis was. 



2. Ende t erfland 

 vergaderden [daar] 

 vee/e , a/zoo dat ook 

 zelvs delplaatfenjom- 

 trent de deure \haar'\ 

 niet Keer konden 

 vatten, en hij fprnk 

 het ivoord tot haar, 



3. Ende daar kwa- 

 men Ifimmigen] tot 

 hem, brengende eenen 

 geraakten , die van 

 vier toedragen wierd. 



4. Ende niet kannen- 

 de tot hem genaken , 

 overmits de fchaare , 



ontdekten zij het dak 

 daar hij was : ende 

 [dat] opgebroken heb- 

 bende , lieten zij het 

 beddeken neder , daar 

 de geraakte oj> lag. 



5- Ende Jefus haar 

 Geloove ziende, zei- 

 de tot den geraakten , 

 Zoone 



uwe zonden zijn u 

 vergeeven. 



6. Eude fommigen 

 van de Schriftgeleer- 

 den aato/aWd/jr, en- 

 de overdacliten in hna- 

 re herten. 



7. fl^at fprcekt dee- 

 ze aldus [Gods] las- 

 teringen? Wie kan de 

 zonden vergeeven dan 

 alleen Godl 



8. Ende Jefus ter- 

 flond in zijnen geest 

 bekennende , dat zij 

 alzao in haar zelven 

 overdachten : zeide tot 

 haar, tx'at overdenkt 

 gij deeze dingen 'm 

 uwe herten ? 



Lucas 5: 17 — ii. 



17. Ende het ge- 

 fchiedde in eenen dier 

 dagen ,dat hi\ leerde , 

 ende daar zaten Pha- 

 rizeen enLeeraars der 

 lVet,dievanallevlik- 

 ken van Galileen en 

 üiudea, endejerufa- 

 lem gekoomen waren, 

 en de kracht des Mee- 

 ren was [daar], om 

 haar te geneezen. 



18. Ende ziet [ee- 

 nige] Mannen brag- 

 ten op een bedde ee- 

 nen Mensch, die ge- 

 raakt was , 



ende zochten hem in 

 te brengen , en voor 

 hem te leggen. 



19. Ende niet vin- 

 dende waar daar zij 

 hem inbrengen mag- 

 ten, overmits de fchaa- 

 re , zoo klommen zij 

 op het dak, en lieten 

 hem door de tichelen 

 neder met het bedde- 

 ken in het midden 

 voor Jefus. 



120. Ende liij zien- 

 de liaar Geloove, zei- 

 de tot hem , 

 Mensch 



uwe zonden zijn u 

 vergeeven. 



al.EniledeSchrift- 

 gi.Ieerden ende Phari- 

 feen begonden te over- 

 denken , zeggende: wie 

 is deeze , die Gods las- 

 te ringen^rct?/*/? Wie 

 kan de zonden vergee- 

 ven, dan God alleen? 



22. iï//T(3r Jefus haa- 

 re overdenkingen be- 

 kennende: antwoord- 

 de en zeide tot haar, 

 wat overdenkt gij in 

 uwe hertco? 



Matilicus 9: 5 — 9. 



5. ir,intw3l ishg- 

 tehjker te zeggen : de 

 zonden zijn u vergee- 

 ven, 



ofte te zeggen, (laat 

 op ende wandelt? 



6. Doch op d.at gij 

 moogt weeten , dat de 

 Zoon lies Mcnfclien 

 magt heeft op ile Aar- 

 de, de Zonden te ver- 

 geeven, ((^di? zeide hij 

 tot den geraakten) , 

 toat op, neemt uw 

 bedde op , en gaat 

 iieenen naar uw huis. 



7. Ende hij opge- 

 Jlaan zijnde , guig 

 heeucn naar nijn huis. 



8. De fchaare nu 

 [dat] ziende, hebben 

 haar verwonderd, en- 

 de God verlicerlijkt , 

 die zoodanige magt 

 den Menfchen gegee- 

 ven hadde. 



Marcus 



9- \\'at is ligtelij. 

 ker, te zeggen «ƒ rfiu 

 geraakten, de zon- 

 den zijn u vergeeven ; 

 ofte zeggen , ll,iat op 

 en neemt uw Bedde- 

 ken ap ende wandelt? 



10. Doch op dat gij 

 moogt weeten, dat de 

 Zoon des Menfchen 

 magt heeft, de Zonden 

 op de Aarde te ver- 

 geeven (zeide lïij tot 

 den geraakten) 



\i.lkzeggcu,Uxi 

 op ende neemt uw bed- 

 deken op , ende !::aat 

 hcencn naar uw huis. 



12. Ende terflond 

 ftond hij op , ende het 

 beddeken opgenomen 

 hebbende, gin^hijuit 

 in aller tegenwoordig- 

 heid. 



zoo dat zij haar. alle 

 ontzetteden, cndc ver- 

 heerlijkten God , zeg- 

 gende, wij hebbeu 

 nooit zulks gezien. 



270* 

 Ui:is 5 : 23 — ;S. 



2 3- Welk is ligte" 

 hjker te zeggen , uwe 

 zonden zijn u vergee- 

 ven ; 



ofte IC zeggen, Ihac 

 op enJe wandelt? 



24- Doch op dat gii 

 moogt weeten, d;u°lc 

 Zoon des Menfclicu 

 magl heeft op de Aar- 

 de , de Zonden te ver- 

 geeven, (zeide hij tot 

 den geraakten), 

 Ik zeggen, lUatop, 

 ende neemt uw bedde- 

 ken op, ende g^iat 

 heenen naar uw huis. 



25. Endc hij ter- 

 flond voor haar op- 

 flaande, ende opge- 

 nomen hebbende, hec 

 geene daar hij ap ge- 

 legen hadde , gul» 

 heenen naar zijn luiis. 

 God verheerlijkende, 



16. Ende onlfeltin- 

 ge heeft haar allen be- 

 vangen , en zij ver-^ 

 heerlijkten God, en 

 wierden vervuld mcL 

 vreeze, zeggende, wii 

 hebben heden ongeloof- 

 lijke dingen gezien. 



9. yefus van daar 

 voortgaande , zag een 

 Mensch in het Tol- 

 huis zitten genaamd 

 il/a//A««; ende zeide 

 tot hem, volgt mij, 

 en hij oprtaaude volg- 

 de hem. 



ï'i. En hij ging we- 

 derom uit naardeZee, 

 en de geheele Schaare 

 kwam tot hem, en hij 

 leerdeze. 



14. Ende voorbij 

 gaande , zag hij Levi 

 [den zoone] Alphei , 

 zitten in het Tolhuis, 

 ende zeide tot hem , 

 volgt mij, en hij op- 

 (iiunde volgde hem. 



27, Ende na deezen 

 ging hij uit, en zag 

 eenen follenaar mei 

 j naame Levi zitten in 

 het Tolhuis , en zeide 

 tot hem, volgt mij. 



a9. Endo fiij at/„ 



verlaatende , ftond op 

 en volgde hem* 



