2-74 A. S GRAVEZANDE OVER EENE 



twee zaaken, de geneezing van den ge- 

 raakten, en de roeping van Mattbeus^ 

 worden aan eikanderen ten naauwftèB 

 verbonden f door de woorden: "^.ej^i; 

 van daar voortgaande ^ 20^ enz. ,/'".'■" 

 Vervolgens in het lode vers wordt 

 eene gefchiedenis gemeld, ddX Jefus 

 aanzat, nevens zijne discipelen in een 

 Huis, hetgeen onze overzetters, doQr 

 invullinge van het woord \^Mattheï\ 

 aanmerkten , als het huls van Mattheu}, 

 in het gezelfchap van Tolienaaren en 

 Zondaaren. De Euangelist hefte dic 

 verhaal dus aan : Ende het gefcbiedde als 

 hij in het Huis [Mattheï] aanzat. Als 

 men ook dit zonder nadenken leest, 

 zoude men onderflellen, dat dit aan^ 

 zitten, TERSTOND, ten tijde der roepin- 

 ge zoude zijn gefchied : doch dit zegt 

 de Euangelist niet uitdrukkelijk. Hij 

 bepaalt geenzins, wanneer dit aanzit- 

 ten zij gebeurd: het zij toen Mattheus 

 werd geroepen , of in het vervolg. 

 Zelfs, als men let op de woorden van 

 Jefus : Volg mij, en de daad van Mat- 

 theus , en hij opftaande , volgde hem , 

 k'oomt het niet waarfchijnlijk voor, 

 dat 'er toen gedacht is , , om Jefus te 



doen 



