GRONDBEGINZEL VAN T NAT. RECHT, 3^1 



niet, dat natuur drift en , dat de fpre- 

 kende taal der ziele, op welken grond, 

 ói^ dan ook zonder overleg fpreken 

 mag, dikwyls ter opfpor'mg kan nuttig 

 zyn, en niet mag of moet verworpen 

 worden; het is de kort (ie weg, dien de 

 ziel het liefst betreedt. Maar zal een 

 redelyk fchepfel, dat de betaamelyk- 

 heid of onbetaamelykheid, in deszelfs 

 gronden in kan zien , daar op het gant- 

 Iche gebouw der zeden, de keten van 

 alle zyne verpligtingen famenhegten? 

 waarlyk dan hadt de iVIensch in de ge- 

 wigtigfte zaak, waar van zyn geluk of 

 ongeluk geheel afliangt, het geen zyn 

 geheelen wandel belliert, geen rede 

 noodig. — Alleen op de nati^ur van 

 God te letten, is ook niet genoeg, om 

 onze pligten te weeten, om dat zoo 

 lang wy ons alleen by de natuur bepa- 

 len, en geen andere openbaring nog in 

 aanmerking nemen, wy God uit de 

 natuur moeten leeren kennen, en dus 

 eer weten, wat de natuur ons van God 

 leert, dan wy het geen wy van God 

 weten, op de natuur, en dus ook op 

 onze handelingen zouden kunnen toe- 

 pasfen. — Het Menschdom in 't ge- 

 meen Ibefchouwen leert veel, maar 

 Aa a zou 



