GRaKDBEGiNZEL VAN 't NAT. RECHT. 379 



^yk' Recht wordt, of in het grootfte on' 

 recht veranderd , of vertoont ons- dier' 

 lyke neigingen, die geen plaats meöf 

 voor de waare deugd overlaten, en 

 het Natuurlyk Recht uit den ftaat der 

 natuur wegnemen, het geen echter al- 

 toos blyft, gelyk de Heer MARCK dui- 

 ïdelyk. aantoont, in Orat. de Finióus §, 

 7. pag. 12 ft 31. Maar de genoemde 

 grondbeginzels van zulken, die waar- 

 lyk een Natuurlyk en Zedelyk Recht, 

 op den wil van God gegrond, (lelden, 

 ftryden niet met eikanderen, noch met 

 het geen wy het laatst hebben voorge* 

 fteld (y). 



, Sommige zógten het in de natuur 



van 



(y) Men ziet dat treurig gevolg ten duidelykfte in 

 ROUSSEALT, daar hy in zyn Discours fur Porigine ei 

 les fondemens de Pinegaiité panai les hommes^ dus 

 fprcekt pag. 38. // parqit d'abord que les hommes 

 dans cH etat de natures ^ w'ayant entre etix aucuns 

 forte derelatiou morale ^ ni. de devoirs connus , ne poikr 

 foie.'it estre ^ ni bons ^ nj mechans ^ n''aroient rii vices^ 

 ni vertu's ^ a moin que prenant ces mots dans un fens 

 phyfiqiie ^ on iPappelh vices dans P individu les-quali- 

 tes qui^ peuvent nuire a fa propre confervation^ , ej: 

 vertus celles , oid peuvent y contribuer enz. ; en in 

 het vervolg, vooral van pag. 39 — 46 toont hy aan, 

 hoe de zugt tot zelf behoudenis door het medelydeii 

 gematigd wordt, en de laatfte inzonderheid de, bron 

 van alle gezellige deugden zy, en die alleen vtrzegela 

 ^vordt door de maatfchappy en wysgeerte. 



