404 A. VAN SOLINGEN OVER DË 



ken fcap , de milde voortbrengfels , 

 die de fchoot der aarde oplevert, be- 

 wonderden; het onmeetbaar ruim, 

 tusfchen hen en den hemelboog; de 

 wyde plas, eindelyk, die dan eens als 

 een effen veld, niet dan door het ruim 

 der Hemelen beperkt , denkbeelden 

 van louter majefteit en grootheid in- 

 boezem.t, en dan weer, als een woest 

 element het Heel al den oorlog fchynt 

 aan te doen , waren , behalven dui- 

 zend andere, zoo veel treffende voor- 

 werpen , die den gevoeligen mensch , 

 van de jongde eeuwen af, dan eens in 

 verrukking, en dan weer in verbaazing 

 vervoerden , maar meest al in hem , 

 daar hy zig gedrukt voelde door het 

 pak zyner onwetenheid, een loflyke 

 nieuwsgierigheid opwekten, om het 

 geheim, waarom, van zoo veel wonde- 

 ren te begrypen : de meesten hunner 

 verwarden zich welhaast in het onder- 

 zoek, en hun onvermogen voelende, 

 vonden zyzich gedrongen, die verbaa- 

 zende verfchynfels , als uitwerkingen 

 van vermogender en onbekende mag- 

 ten te erkennen , die hunne verruk- 

 king zoo fterk opwekten , dat zy de- 

 zelve, als verhevener wezens ; aanba- 

 den, 



I 



