ZINTUIGEN OP DE WYSBEGEÈRTE. 405 



den , en zich voor de Hemelfche lig- 

 haamen , zoo wel als voor de elemen- 

 ten, eerbiedig nederbogen. 



De fchranderften onder hen, die 

 het meest doordachten, erkenden wel 

 de lichten des Hemels, de aarde, het 

 water en het vuur, voor zoo veel ver- 

 hevener wezens of Oppermogenhe- 

 den, maar zy verbeeldden zich niet te 

 min, den wonderlyken fchakel ont- 

 ward te hebben van zoo veel verfchyn- 

 fels, die zy aan de lighaamen, dan 

 eens te recht, dan eens te onrecht 

 toekenden: zy waagden het, groot- 

 fche veronderftellingen te maaken: het 

 gebouw der fabelkunde niet minder 

 vernuftig dan de draaykolken van 

 DESCARTES ; of de dierlyke zieL des 

 aardbodems van kepler, in laater eeu- 

 wen uitgedacht, was de ryke bron, 

 waar uit hunne denkbeeldeïi telkens 

 hunne verwondering te' gemoed kwa- 

 men, en alles verklaarden. Het bleef 

 hier niet by , hunne verhitte verbeel- 

 cding drong door, tot in het ryk der 

 s.eeuwigheid: om by voorbeeld den 

 -oorfprong der wereld te Verklaaren, 

 noemden zy den Hemel, den oudften 

 d,er Goden ; den tyd- verbeeldden zy 

 C c 3 door 



1, 



