^V0 tK. 'VAN 5DJLINGEN OVER DÊ 



van het een uiterfte naar hét andere 

 geflingerd, vierde van ouds, zoo als 

 te dikwyls noch heden, den ruimen 

 teugel" aan afgetrokkcne en vindingry- 

 ke denkbeelden; de waarheid hield 

 Sjich fchuil agter het gordyn der duis^ 

 ternisfen , dat eerst in laater eeuwen, 

 door de beöeffenaars der proefonder- 

 jyindelyke Natuurkunde, is opgetrok- 

 ken : het kwam zoo ver, dat men den 

 Mensch werktuiglyk leerde denken , 

 een ander uiterfte , door aristoteles 

 gekozen, om dat hy even als demo- 

 CRITUS , de zintuigen mistrouwde , 

 dezelve zocht te louteren , en hier om 

 Kever tot een algemeen zintuig zyn 

 toevlucht nam, het geen hy door een 

 reeks van Categorien en fluitredenen 

 ontwikkelde ; hier door verbonden 

 ARISTOTELES, EMPEDOCLES, en, na 

 hen, alle de Schoolgeleerden , de 

 Wysgeeren, zoodanig aan de opza- 

 melingen van hunne denkbeelden , 

 waar uit zy hunne grondftellingen op- 

 maakten, dat al de beöeffenaars der 

 "wetenfchappen, door deeze leerftelli- 

 ge orde bekoord, hen en hunnen eer- 

 flen voorganger een onfterflyken roem 

 toezwaajden. Men vloeide van die 



kan- 



