4.12 A. VAN SCHLINGEN OVER DE 



ringe, waar over het verftand, in laater 

 eeuwen gezucht, en de ondervinding 

 gezegepraald heeft. 



Noch meer misvormd was het We- 

 reldgeftel, door epicurus verzonnen, 

 dat door zynen leerling lucretius , den 

 nakomeling, in gedicht nagelaaten , en 

 in laater tyd, door zyn navolger gas- 

 SENDUS weer gedeeltelyk herbouwd 

 is : van eeuwigheid bellonden 'er on- 

 deelbaare, harde, hoekige, vierkante, 

 langwerpige, fyne ondeeLies, die, na 

 lang omzwerving, ter zyde afliepen, 

 famenpakten, en by geval den Hemel, 

 de Zon, de Aarde, de Planten, den 

 Mensch en het Verftand vormden : 

 ÓQezQ toevallige Epicurifche Wereld 

 beftond derhalven uit deelen , welke 

 zonder eindoorzaaken gevormd, ge- 

 fchikt werden naar die gebruiken, waar 

 toe de ondervinding leerde, dat men 

 ze kon bezigen. Het voortreflyk fa- 

 menftel, by voorbeeld, van 's Men- 

 fchen oog was niet zoo kondig ge- 

 vormd, op dat de Mensch 'er door 

 zien zou, maar, toevallig famenge- 

 fleld, bevond men, dat het tot dat 

 einde dienen kon. Hadden deeze 

 iWysgeeren het boek der Natuur, met 



be- 



