ZINTUIGEN OP DE WYSBEGEERTE. 423 



vol tegenwerpt, waarlyk eigenfchap- 

 pen der lighaamen , dan wel middelter- 

 men zyn, waar van men zich bedient, 

 om in een verftaanbaare en algemeen 

 aangenomene taal, de verfchynfels, wel- 

 ke wy door onze zintuigen gewaar wor- 

 den , uittedrukken ; of eindelyk de uit- 

 geftrektheid zelve eene wezenlykheid 

 %y j dan wel een woord, behoorende 

 tot die middeltermen, waar van wy, 

 tot ons gemak, gebruik maaken: het is 

 genoeg, zich overtuigd te vinden, dat 

 het de verfchynfels , noch de wetten 

 der beweginge niet zyn , welke gron- 

 den van zekerheid opleveren , om éeu 

 alom veripreid ledig te erkennen; zelfs 

 zoo, dat men uit deeze verfchynfels 

 geene gevolgen, hoe genaamd, kan af- 

 leiden , die gefchikt zyn om het ge- 

 voelen van zuiken te ontzenuwen, die 

 het ruim voor de orde der aaneenge- 

 fchakelde wezens houden. 



De oude Wysgeeren zagen de be- 

 weging, en hierom durfden reeds epi- 



CURÜS , DEMOCRITUS en LEUCIPPUS 



het ruim, ais een onlighaamlyk, onbe- 

 tastbaar wezen, onvermogend tot ly- 

 den en werken, bepaalen: in laater ty- 

 den volgde gasssndi hun voerfpoor; 

 D d 4 de 



