4^,1 A. VAN SOLINGEN OVER DÉ 



^ende, en bevreesd, dat men uit de 

 botzing ligtelyk eenen overgang van 

 krachten afleiden zou, wiide liever, 

 terwyi hy alles van zyne caufes occajio- 

 neUes afleide , vastilellen , dat by ie- 

 dere botzing Gods wil tusichen beide 

 kwam, om het aangebotfle lighaam te 

 beweegen. Wy vinden iets beiach- 

 lyks in dit voordel, maar vermogt hy 

 niet, met het zelfde recht, Gods wil by 

 elke botzing te hulp roepen, als wy 

 by de eerfte botzing, het geen tog al- 

 tyd het zelfde geval is: want zonder 

 zulk eene willekeurige verkiezing, kan 

 'er voor den ailereerften overgang van 

 bewegingskrachten geene genoegfaa- 

 me rede, veel min een betoog, gevon- 

 den worden. 



Een onderzoek over de waarheid of 

 onwaarheid van den overgang der Na- 

 tuurkrachten, is buiten Ons befhek. 

 Wy laaten ons ook niet in , of onze zin- 

 tuigen ons bedriegen, wanneer wy de 

 llof zelve als log en weerflandbiedend 

 befchouwen, beroofd van alle oor- 

 fpronglyke Natuurkracht: dan of wy, 

 op het voetfpoor van leibnitz, alle 

 werking der ilof, zoo wel in de leeven- 

 de of bewegende, als in de doode of 



druk- 



