444 -A. VAN SOLINGEN OVER DE 



deerlyk misleid hebben. De voorwer-^ 

 pen, welke het misbruik der zinnen 

 als begeerlyk voorftelt, worden hier 

 ©m te recht zinlyk genoemd : de wil 

 .■wordt opgewekt tot genietingen, die 

 met 'sMenfchen zedelyk geluk waar- 

 lyk onbeftaanbaar zyn ; de wellust, 

 nooit verzadigd, die nimmer een zach* 

 te zelfsvoldoening na zich laat, die 

 meest al , door haar ééntoonigheid , ver-r 

 veeling baart, en dus uit haar eigene 

 Natuur gefchikt is, om aanhoudend 

 op nieuwe zinlyke genietingen bedacht 

 te zyn, wier voormiaak alleen dat be^ 

 drieglyk genoegen geeft, waar van 

 men zich zoo veel voorftelt: de wel- 

 lust en het zinlyke , zyn meest al de 

 dryfveeren van 's Menfchen belang , 

 en , het geen het verfchriklykst van 

 allen is, het zinlyke bedriegt den 

 Mensch, op eene zeer looze wys: im- 

 mers niemand veronachtfaamt zyn ge- 

 luk met voorbedachten raade , elk 

 Mensch zoekt zyn eigen geluk; maar 

 de Zintuigen geeven hem zulke denk- 

 beelden van geluk , als zyn hart 

 .wcnscht, zoo dat men fchielyk dat 

 geen voor waarheid erkent, het geen 

 inen zoodanig hoopt te vinden; fchier 



lyk 



