^4^ X'K^AnSÖC^ÖEN OVER DE 



te2{yn, den m<>ed opgeevert, en zich 

 intusCchen met deft flroóm van zinlyke 

 bejaagingen lasten wegfleepen : zoo 

 VQVZwsLkt het ^sinlyke oogenfchynlyk 

 het verftand, het maakt den eenen 

 waanwys, en den anderen töt een 

 bloodaard. Te recht verzekerde hier 

 om PASCAL, die 'sMenfchen verdartd 

 aan den zedekündigen kant befchouw- 

 de , dat 'het beide even =gevaarlyk 

 •was, den Mensch of zyn eigene voor- 

 treffelyke vermogens, of zyne laag- 

 heid te veel te doen kennen. Geluk- 

 kig ! was elk binnen de juiste paaien ge- 

 bleven, die de fchrandere locke aan 

 *s Menfchen vermogen heeft toege- 

 kend; hy onderzocht met ernst de 

 vatbaarheid van hét" verftand ; trachtte 

 optefpooren tot hoe ver zyne kundighe- 

 den zich kunnen üitïlrekken; te bepaa- 

 kn, het geen hy begrypen kan : in 

 een woord, zyne Natuur in haar eigene 

 waarde te leeren kennen, door al de 

 voorwerpen in die evenredigheid te 

 befchouwen, welke zy met zyne ver- 

 mogens hebben. .,;yiriuOi> 

 Zien wy dus , hoe dé Zihtüigé?i> 

 van de johgfte eeuwen af, den Mensch 

 in het belchouwen der Natuur^ by ge*^ 

 '- ' jbrek 



