47° G. WINDII DISSERTATIO 



tate terrestris fuperficiei. Tandem ali- 

 ud quid indagandum rcftat, quod vali- 

 de Aè'ris noftri conilitutionem mutare 

 valet, et non exiguam in vitalem cor- 

 poris noilri machinam vim fuam exer- 

 ceti fcilicet Ventus, Venti, qui in hac 

 Regione fpirant, licet liberi fint feu 

 vagi, et nullum adeo flabilem teneant 

 curfum, tarnen quinam prae caeteris 

 inagis frequentes flare foleant, ex Ob- 

 fervationibus Aërometricis mulleria- 

 ïsfis, ad calcem priorum Voluminum 

 Societatis 5cientiarum Zelandicae ad- 

 jectis, colligere licet, ex quibus patet, 

 hiemali vernoque tempore quam maxi- 

 me Ipirare Ventem Septentrionalem 



ma- 



Aarde verfcliillen. — Eindelyk blyft 'er noch iets an-. 

 ders over, om te onderzoeken, het geen veel veran- 

 clering in ons Luchtgcllel kan te weeg brengen, en 

 geen gcringen invloed op onze Lighaamen heeft , na- 

 melyk de Vvind. — Hoewel de Winden, die in dit 

 Land waayen, vrye en veranderlyke Winden z^'n, 

 en geen vasten (beek houden, zyn 'er nochthans 

 fommige, die gewoonlyk meer, dan de andere waay-. 

 en , het gej^n men kan opmaaken uit de Lucht-waari? 

 aiccniingen van den Heer muller, aan het einde der 

 cerlle deelen ym de Verhandelingen van het Zeeinv- 

 fche Geiiooifchop geplaatst, uit welke blykt, dat, in 

 ^en Winter en Lente j de Noorde wind het meest 



waayt, 



