472 G. WINDII DISSERTATIO 



rum fpatium afflare potest, quin lasfi- 

 tudine oppresfi morbis adficiantur ho- 

 mines, nifi per tonitrua pluviasque 

 cadentes Aër rite purgetur. Mimm 

 fane, quomodo Aufter prae caeteris 

 Ventis pasfim apudMedicos fcriptores, 

 itno apud Poè'tas male audiat, qui tot 

 probrofis Epithetis illum fugillant. ho- 

 EATius, Lib. 2. Satyra fexta, Ventum 

 hunc plumbeum appellat, quando di- 

 :cit: 



Nee mala me ambino perdit , nee plumbeus Aufter. 



Et in eo omnes ferme conveniunt 

 Medici, quod gravitatem Corpori hu- 

 mano adferat. Aurea fane funt Vete- 



rum 



JZlék , zoo de Lucht niet door donderbuijen of regen- 

 vkiagen , naar behooren gezuiverd wordt. — Het is 

 te bewonderen , hoe de Zuide wind boven alle andere 

 "Winden , by de Geneeskundige ichryvers , ja zelfs 

 by de Dichters, ter kwaader naam üaat, die door- 

 gaans op een verachtelyken toon van hem opzingen. 

 iiORATius noemt hem , in het zesde Hekehltcht van 

 het tweede Bock, een logge Wind, als hy zegt: 



Noch kwaalyk geplaatlh Eerzucht , noch zwaarmoe- 

 cfigs Zuide wincfverieeri my. 



En meest alle Geneeskundige fchryvers koomen 

 hier in overeen, dat hy het Menschlyk Lighaam loom 

 maakt. De gezegdens der öude Geneeskundigen om- 



ttent 



