DE AËRE ZELAKDICO: 479 



fere nefciant, ubinam terrarum Ze- 

 landia noflra fit, id quod mihi Parifiis,' 

 Bruxellis , imo Brugis , aliisque in locis 

 commoranti, et de Patria mea loquenti 

 faepius audire contigit; nequaquam 

 vero HoUandis. Acriter et Poëtico 

 quodam furore afflatus in Zelandos 

 invehit, qui maxima eruditionis etno- 

 minis fama inclaruit petrus burman- 

 KUS, cum in Oratione ad centefimum 

 et quinquagefimum Academiae Lei- 

 denfis Natalem celebrandum, maledi- 

 centisfime caneret. 



Walchria Caftalio profugas ciim foiite forores 



Ambiret patrio figere Vafra folo. 

 Leida pavet, loiL^ainque fibi per feciila laudem 



Ne rapiat (ludiis aemula Terra tremiti. 



]\Iit- 



als ik van myii Vaderland fprak , te gemoet wierden 

 gevoerd, zyn geenfias iri dt Hollanders, maar wel in 

 Vreemdelingen , die naauwlyks weeten waar Zeeland 

 ligt, te verlchoonen. — Scherp, en door eene Poëri-» 

 iche drift aangezet , vaart petrus burma^vnus , een 

 Man van Grooten naam en Geleerdheid, tegen de 

 Zeeuwen uit, als hy in zyne Redevoeringe, ter vie- 

 rhig van het handerd en yyftigfte jaar , der ftigting 

 van de Lcidtche Academie, zeer kwaadaartig op- 

 zingt : 



Toen het listige Wakheren de VoortvïugtigeCastalU 

 fche Zanggodinnen op haaren Erfgrond zocht heent&» 

 leiden , witrd Leiden verfchrikt , en beefde , dat dee* 

 ze tegendingfter haar van den langduurenden lof be* 



