DE AEBE ZELANDICO. 489 



vero omnem malignitatis fufpicionein 

 de Aëre noftro ex animis Extraneorura 

 evellere deberet, est incolarum lon- 

 gaevitas , quorum plurimos fpectare 

 Jicet, qui feptuagefimum imo octuage- 

 finium aetatis annum praetergresfi , 

 prospera fruuntur valetiidine, duro vel 

 lauto alioquin viccui adfueti, his cor- 

 pora funt robufta ac compacta, iisdem- 

 que fera ac cruda fenectus et fenectu- 

 ti nulla canities: quod illuft. verula- 

 Miüs jam fuo tempore de Anglia fcrip- 

 fit; experimur quoque in Zelandia: 

 apud nos in Anglia, inquit, non exi- 

 £lere arbitror villuiam paulo populofio- 

 Hh 5 rem. 



dende, reeds verwonderd hebben; maar het geen al- 

 le vermoeden, omtrent de kwaadaarr.igheid onzer 

 Lucht, uit de gemoederen der Vreemdelingen moest 

 verbannen , is de langlecvcnheid der Inwoonders , 

 waar van men 'er veelcn ziet, die het zeventigfte, ja 

 tachtigde jaar, al over zynde, eene volkomene ge- 

 zondheid genieten , het zy zy aan eene harde of ry- 

 kelyke leevenswys gewoon waren; deezc hebben een 

 fterk en kloek Lighaam , eenen laaten en gezonden 

 Ouderdom, en zyn, hoewel oud, niet grys. Het 

 geen de vermaarde verulamius, in zyn tyd, al van, 

 Engeland gefchreven heeft, ondervinden wy ook, in' 

 Zeeland. Ik geloof niet, zegt hy, dat by ons in En- 

 geland een , maar eenigzins bevolkt Dorpje is , in het 



welk: 



