J. VAN BREDA OVER EEKE ÉNZ. 4^S 



De Lyderesfe was voorheen, zoo 

 lïiy bericht wierd, altoos volmaakt ge- 

 zond geweest, doch thans, federt de 

 twee iaatfte jaaren, eenigfints verma- 

 gerd en verzwakt, het geen uit hoofde 

 van eenen kleinen droogen hoest, aaiï 

 eenig gebrek in de borst wierd toege- 

 fchreeven. 



Voor ruim drie jaaren hadt zy, met 

 eene m.oeilykeverlosfing, eenen Zoon 

 ter wereld gebragt; thans was zy we- 

 derom in het laatfte tydperk van haareni 

 dragt, zoo dat zy oordeelde den ar- 

 beid reeds op het lyf te hebben. Zy 

 verhaalde namentlyk, dat zy federt 

 des avonds te vooren, na dien éag 

 noch vry wel geweest te zyn, eenig 

 huiswerk verrigt, en des middags mee 

 fmaak gegeeten te hebben, pynlyk 

 was geworden, met eenige benaauwd- 

 heid en walging. 



Deeze toevallen waren trapsgewyze 

 toegenoomen, tot dat men my ver- 

 zogt, haar te koomen zien. 



Ik vond de Lyderesfe koortfig en in 

 een flerk zweet; zy klaagde over vlie- 

 gende pyn in den buik en lendenen, 

 met hevige benaauwdheid, walging en 

 aanhoudende poogingen tot braaken-; 



zy 



