OP VEELERLEï DlEREN. 2 



Verhandeling. Ik vleide my, niet te weinig, 

 poch iets onnuts verzameld te hebben en hielde 

 het waardig, om by gelegenheid aan de geleerde 

 Wereld te worden meegedeeld. 



Wanneer ik my ten platte Lande ophield , 

 en by toeval een brokje Kamfer in de Hand had , 

 't welk ik zeker Beeft in d^n Smoel wilde fteeken; 

 zo viel my een groote hoop Mieren in 't oog , 

 die uit een verborgene opening van zeker Hol al- 

 lengs gekroopen zynde , over eenige daar leggen- 

 de Stecnen weg liepen, om hun Voedzel te zoe- 

 ken. Ik leid daar op aanftonds het ftukje Kamfer 

 nevens de opening, en 't is onbefchryflyk , in 

 welk eene verwarring en fnelle beweeging dceze 

 Diertjes daardoor gebragt werden. Ikgeloove, 

 indien ik een ftukje Gioeijende Kole daar ge- 

 legd had, dat zulks geen grooter ontroering zou- 

 de veroorzaakt hebben. Veelen, die reeds aan 

 den rand van het Gat gekomen waren, en 'er uit 

 kruipen wilden , keerden ylings te rugge in hun- 

 ne fchuilplaats: anderen icheenen vol fchrik te 

 zyn, als werden zy gejaagd , en wiften niet , 

 werwaards zig te begeeven. Eenigen die , met 

 fpyze beladen , voor hunne Woonplaats kwamen, 

 lieten dezelve plotfling vallen , liepen heen en 

 weder, en poogden zig met den grootften y ver te 

 bevryden van de onaangenaame reuk. Deeze 

 ongefchiktheid hunner beweegingen hieldt aan- 

 ftonds op, wanneer ik, na eenig tydsverloop, de 

 Kamfer van die zelfde plaats weder wegnam. Als 

 VIII. Deel. A 4 nu 



5 



\ 



