OP VEELERLEY DlEREN. II 



jong; eenigen grooter , anderen kleiner , endaar- 

 om ftierren zy ook niet allen op den zelfden tyd. 

 De jongften bleeven twee, de oudften drie Uu- 

 ren in 't leven. De eerftgemelden moeften trek- 

 kingen ondergaan hebben , alzo zy zeer in één 

 gekrompen waren. Weegluizen had ik agt in het 

 Glas gedaan, en, daar dezelven natuurlyk zeer 

 traag zyn , werden zy door de Kamfer, als 't wa- 

 re, vlug gemaakt: doch, na verloop van zeven- 

 tien Uuren fcheenen zy als in Slaap te zyn ge- 

 vallen , en", wanneer ikzc, na haar dood, met 

 een Vergrootglas befchouwde, vond ik niets te- 

 gennatuurlyks aan haar Lighaam , behalve eenige 

 roode Vlakken op de Rug. Een niet minder 

 haatelyk foort van Infekten , de Luizen naame- 

 lyk , hadden byna het zelfde noodlot , uitgeno- 

 men , dat zy wat vroeger het Leven verlooren , 

 en dat, voor hunne? dood, zig eenige roode ftree- 

 pen op haar Rug openbaarden , en haar Lig- 

 haam vertoonde na de dood zig als verdord. 



Omtrent de Mieren nam ik ook het befluit , 

 om dezelven op nieuws ter toets te ftellen , door 

 haar, op gelyke wyze ais de andere Infekten, by 

 de Kamfer in een Flefchje te doen. Naauwlyks 

 hadden dertig derzelven de reuk van dit Gift be- 

 gonnen in te zuigen , of zy moeften heen en we- 

 der loopen : eenigen hielden haare Nypers van el- 

 kander j en vielen de andere Mieren aan , moe- 

 tende, na een ongeregeld Gevegt van twee Uu- 

 ren, eindelyk aerven. Na haar dood vondt men 



VIII. Deel. dat 



