EN DERZELVER UITBEELDING VERBETERD. 49 



}) rechtovereindftaande, en aan de toppen zwart. 

 „ De Ooren zyn naakt. De Staart is met zwart- 

 » agtige ringen gebandeerd. De Schenkels zyn 

 „ bont met zwarte kringen. De Streef en van het 

 „ Lyf zyn donkerbruin en zwart , overdwars ïoo- 

 „ fendè van den rug af na den buik". Evenwel 

 verfchilt de Heer Linn^us daar in van Kjemp- 

 eer, dat hy de Hyana t'huis brengr tot het ge- 

 fkicht der Honden , en niet tot dat der T>aJJen\ 

 welke laaften hy in het geüacht der Bceren phatlt. 

 Onbegryplyk is het ondertuflchen , dat een 

 Man van die naauwkeurigheid , als Ray ge- 

 weeft is, op zoo lollen grond de Hyana der Ou- 

 den voor den gemeenen Das verileeten heeft. Im- 

 mers de reden , welke hy had , om de beftaan- 

 lykheid der Hyana in twyfel te trekken , is zoo 

 zwak, als ooit kan worden uitgedacht voor ie- 

 mant , die zyn werk gemaakt heeft van de Schrif- 

 ten der oude Dierenkundigen te leezen. Zoo 

 draa handelen deezen naamentlyk niet van eenig 

 vreemd en weinig by hen zelfwaargenomen fchep- 

 fel , of daar moeten Wonderen van aangetekend 

 worden; zoo dat, byaldien het, tot in twyfel- 



trek- 



carum, geheel en al van 't zelve zwygerj. Charleton 

 haalt (uit Bellonius zekerlyk) deezen Zee- Wolf wel aan, 

 in zyn Onomafticon ; maar tekent 'er noch Engelfchen 

 naam, noch eenige andere byzonderheid van aan , ati- 

 ders, dan dat hy zoo wel een Water- als een Landdier 

 i£, gelyk Bellonius hem had te boek gefield. 



VIII. Deel. D 



