6.o De Hy/ena der Ouden, 



Edele Steenen, welken in dezelvcn zouden zitten. 

 Ik heb daar omtrent niets anders waargenomen, 

 dan dat zy zeer fnel zyn, en zig nu en dan wan- 

 neer het Kaarslicht recht van vooren , of op zy- 

 de kort daarby gehouden wierd, als gloeijende, 

 glinfterend bruin, of ook blinkend rosachtig, 

 doorgaans donker bruin of zware,' vertoonden. 



Wegens de Stem van 't Dier; met welke het 

 insgelyks volgens de beuzelagtige Overleveringen 

 der Ouden , de meefte dierlyke geluiden zou kun- 

 nen naarbootzen welken het van buiten hoort,kan 

 ik mede maar alleen met zekerheid melden , dat 

 het Gelach , van 't welk men zoo breed opgaf , 

 niets anders was dan een grinnikend geluid , met 

 geüooten Tanden en een weinig opgetrokkene 

 Lippen , als uit den Keel van 't Dier hervoort- 

 gebracht : Brullende en tjankende onze Ryana 

 ftandvaftig alle avonden en nachten yflelyk,zoo- 

 draa, het gezelichap van menfehen haarbegeeven 

 hebbende, zy eenzaam wierd gelaaten; welkge- 

 luid de opgeflootcn honden ook, des ongewoon, 

 gemeenlyk maaken , fchoon op verre naa zoo 

 iterk en doordringend niet als deeze Hyana. E- 

 venwcl was door den eigenaar, die haar had me- 

 de gebracht , verhaald, dat hy haar , nog zeer jong, 

 door luidkeels en by aanhoudendheid te lagchen, 

 had weeteh te verlokken. 



Maar wat de Verslindendhfid van 't Dier be- 

 treft , gemaklyk was het naategaan , dat daar om- 

 trent; 



