jd De Elektriciteit van 



Het Weer was vry gunftig en ik had reden om 

 een fraaije vertooning van de Elektriciteit te ver- 

 wagten: maar, wat gebeurt 'er? Toen ik myn 

 Koufen uitgetrokken had, en dezelven van el- 

 kander af deed , ontdekte ik , tot myn groote 

 verbaasdheid , geen de minfte tekenen van Elek- 

 trikaal vermogen: zy hingen flap in myne Han- 

 den en trokken elkander niet meer aan , dan voor 

 dat zy aan myn Been getrokken waren ge weeft. 

 Ik herhaalde de Proefneeming twee of drie maa- 

 ien, en dezelve hadt geen beter gevolg. Een 

 uitflag, dien ik zo weinig vervvagtte, bragt my 

 in geen kleine verlegenheid: ik zag, dat ik aan 

 de famenvoeging van Zyde en Wolle niet langer 

 Elektriciteit moeft toefchry ven, maar ik bleef on- 

 bevvuft , waar aan ik dezelve dan toefchryven 

 zoude. Eindelyk, de omftandigheden van dee- 

 zc en de andere Proefneeming overweegende , 

 viel my de Giffing in, dat de Elektriciteit, die 

 thans myn Onderwerp is, afhangen kon van den 

 aart der vcrfchcidcrlcy kleuren. Om zulks vaft te 

 ircllcn , oordeelde ik het beft, de Proeven op de 

 zelfde Stoffen in 't werk te ftcllen , en dit 

 gaf gelegenheid tot het volgende Experiment. 



Ik nam een paar witte Zyden Koufen , en , 

 dezelven voor 't Vuur gewarmd hebbende, trok 

 ik ze beiden aan 't zelfde Been. Ik hadze onge- 

 vaar tien Min uut en aan gehad , wanneer ik ze 

 uitdeed, en ,haar van elkander af doende , ontdek- 

 te ik, in geen van beiden 9 wederom eenig teken 



van 



