ï8o Het Stelzel der Aandoknlykheid em 



hec van vevfcheide Prikkelen , of het van 't inge- 

 dreeven Bloed ook aangezet worde tot bewee- 

 ging? Gy zyt dan de eeniglte der Menfchen, zo 

 ik my verbeeld, die 'er aan twyfelr, ten mintte 

 van myne Tegenpartyders. En, zo Gy 'er niet 

 aan tvvyfek: (want naauwlyks kan ik denken 

 dat Gy zo verre zyt verdoold :) waarom brengt 

 Gy zwaarigheden ter baan, om aan de Wereld 

 te doen blyken, dat wy ons uit uwe Strikken niet 

 ontwarren konden : doch nooit zult Gy maaken* 

 dat het gene niet waar zy, 't welk de Zinnen 

 zelf leeren. Zult Gy door Ziekten , door Ge- 

 volgtrekkingen, te wege brengen, dat wy niet 

 gezien hebben , 't gene zo duidelyk gezien is, van 

 my niet alleen, maar van wel twintig andere ver- 

 maarde Mannen , die geen Verbindtenis met my 

 hebben, dan den algemeenen band van Waar- 

 heidsliefde alleen ? 



Laat ons nu de byzonderheden eens door- 

 loopen. 



De Vingers zyn overal met Zenuwen ver- 

 vuld (V), grooter op de plaats der buiging, klei- 

 ner op die der uitftrekking, en met veelen ook 



aan 



(a) Pag. ii. 

 {b, Pag. 13. 



(c) Stcond Mem. fur les Part. Senfibl. £f IrritaUes. Seöl» 

 IX. p 221 & fcq. 



(d) Pag. 19. 



(e) Zeventien Proefneemingen , behalve de onzen, Mem. 

 «cc. T. IV. p. 153 154 



(ƒ) Zie J. van D£R Haar, in de Verb. der HolL 



MaaU 



