Ziekte^ de ii Paarden. i 97 

 1 



Ivk in het Gedarmte of in de Maag huisveftcnf. 



De genen, die hun verbiyf nebben in de Maag; 

 zyn , volgens CaracciolOj Ruim, Libe- 

 rati , Fuancini , Soletsel, en den Heer 

 de G AitsAULT, kort; roodagtig, ruig en in ver- 

 feheide Ringen verdeeid. Deeze laatfte heeft een 

 fteilige Uitfpraak gedaan, dat deeze Infekten niet 

 gevaarlyk zyn. Alle voorige Schryvers hebben 

 eenftemmig verzekerd , dat zy de Rokken van' 

 het Ingewand knaagen en eindelyk doorbooren, 

 waar in zy zig onthouden. Ik ben geen Getui- 

 ge van deeze doodelyke uitwerkingen, maar dit 

 is niet genoeg, om my regt te geevenj tot het 

 vellen van .een tegenftrydig Oordeel. 



De Wormen van 't Gedarmte zyn tot drie 

 foorten gebragt ge w eelt Soleysel brengt een 

 vierde foort ter baan , waar van nergens gewag 

 gemaakt wordt, en die ik nimmer heb gezien: 

 Schoon hem de gaai ontbrak van de Voorwerpen 

 Wel te befchry ven , hadt hy 'er ons ten minlie 

 een fchets van moeten e "even. 



De eerfte foort begi/pt witte Wormen, difi 

 zeer effen en glad zyn , veel dunner aan de beide 

 enden dan in 't midden des Lighaams, en fomtyd's 

 wel een half Voet lang. De Heer de Garsault 

 vertoont ons dezelven als fchroomelyke Dieren^ 

 daar Soleysel 'er dit geenszins van zegt. 



De tweede foort verfchïlt weinig van de ge- 

 nen die in dé Maag neftelen. De figuur is even- 

 eens: zy zyn alleenlyk kleinder,en hebben, bo- 



VIII. Deel. Q ven'- 



