Proeven der Gezigtkunde. 237 



„ Duimen in de halve middellyn, en aandever- 

 „hevenronde zyde verfoelied. Houdende, nu, 

 „ een ondoorfchynend wit Bordpapier , of een 

 „ boek Papier, in 't middelpunt der Holrondheid, 

 „ dat is te zeggen , op omtrent vyf Voeten en elf 

 „ Duimen afliands van den Spiegel ; op zulk een 

 „ wyze dat de Ligtftraal, van den Spiegel afge- 

 „kaatft, pafleerde door een klein Gaatje in het 

 „ Bordpapier gemaakt , en vervolgens van den 

 „ Spiegel naar hetzelve te ruggekaatft werde ; zo 

 „ nam ik op het Papier vier, of vyf gekleurde Rin- 

 „ gen waar , die aan elkander evenwydig waren, 

 „gelykende naar zo veele Regenboogen in de, 

 „ Lugt. Deeze Regenboogen omringden het 

 „ Gat, byna op de zelfde wyze, als de Ringen , 

 „die zig tuffchen twee Voor werpglazen vertoon- 

 „ den (*) , eene zwarte Vlak omringden ; uitge- 

 „ nomen dat de Ringen , daar ik hier van fpreek, 

 „ wyder waren en flaauwer gekleurd dan die an- 

 „ deren , en , naar maate deeze Ringen wy der wier- 

 „ den , verflaauwde hunne kleur al meer en meer, 

 „ zo dat de vyfde naauwlyks zigtbaar was. Nog- 

 j, thans , wanneer de Zon zeer helder fcheen , 

 „ wierdt men eenige tekening van een zesden en 

 „ zevenden Ring gewaar. Ingevalle het Papier 

 „op een veel grooter of veel kleiner afftand, dan 

 „ van zes voeten , van den Spiegel gebragt werdt , 

 „verflaauwde de kleur der Ringen dermaate,dat 



(*) Via. Opt. Libr. II. Part. I. Obferv. 4, &c. 

 VIII. Deel. Q 5 



