&40 Waarneemingen omtrent eenige Proeve» 



ik aan dit Gat een Brandglas ook van zesDuimea 

 Brandpunt : ten einde dus de Straalen , die uit 

 het Lichtend punt voortkwamen , uic dit Giase- 

 venwydig mogten uitkomen , en ik plaatlte den 

 Spiegel op even den zelfden afftand van het Luik, 

 als hy te vooren hadt geftaan. 



Eindelyk, omze te doen ff reiden , plaatfte ik 

 het Bordpapier, zonder Glas daarin , invoegen 

 het Lichtend punt, door het Brandglas , dat iu 

 ?t Gat van 't Luik was, gemaakt, zig bevond 

 in 't midden des Gats van 't Bordpapier. 



Alle deeze Proefneemingen leerden my, dat, 

 hoe loodregter de Straalen vielen op des Spiegel^ 

 Oppervlakte, hoe fterker gekleurd de Ringen wa- 

 ren. Want, in 't eerfte Geval , daar de Straalen 

 famenlïepen 3 waren zy naauwlyks kenbaar : in het 

 tweede, daar zy evenwydtg waren, vertoonden zy 

 zig taamely k wel : doch in het derde, daar zy voort- 

 kwamen uit het middelpunt van den Bol,enbyge- 

 volg loodregt vielen op des Spiegels Oppervlakte , 

 hadden zy de grootfte levendigheid, die te ver- 

 krygen ware. . 



In dit Gevoelen werd ik beveiligd door een 

 andere Proefneeming van den Heer Newton, 

 die ik in de drie Omftandigheden, door my 

 befchreeven , herhaalde. Zie hier zyne woor- 

 den (*). 



„ Wanneer de Zonneftraal 3 uit den Spiegel , 



(*) Opt. Libr. II. Pari. IV. Obf. 19. 



