ürr de Gezigtkünde tan Newton. 241 



,5 niet regtftreeks naar het Gat in 't Venfter-Luik, 

 ,jmaar naar een plaats, die een weinig daar van 

 „afwas, teruggekaatft werdt , viel het gemeene 

 ^middelpunt van de bovengemelde witte Vlak, 

 ,5 en van alle de gekoleurde Ringen , ter halver 

 „ wege tuffchen de ftreek van het opvallende en 

 „ van het teruggekaatfte Licht , en bygevolg 

 „in het middelpunt van de holrondte des Spie- 

 „ gels , zo dikvvils als het Bordpapier, 't welk de 

 „ tekening der gekoleurde Ringen ontving, in dat- 

 „ middelpunt geplaatft werd. Naar maate , nu , 

 „ door den Spiegel fchuins te houden , de ftreek 

 £ van het teruggekaatfte Licht meer en meer af- 

 ,$ week van de ftreek der opvallende Zonneftraal , 

 „ en van het genieene middelpunt der gekoleurde 

 „Ringen ,dat tuffchen beiden in was: zó namen 

 „ zy geduurigin wydte toe, gelyk ook die ronde 

 „ witte Vlak : ook kwamen 'er agtervolgely k nieu- 

 „ we gekoleurde Ringen voort uit derzelver ge- 

 „ meen middelpunt : die witte Vlak wierdt een wit- 

 „ te Ring omvangende deeze nieuwe Rirgen , en , 

 „ zo wel de Opvallende als de Afgekaatfte Licht- 

 ,-, ftraal, die ftandvaftig vielen op deelen van den 

 „witten Ring, in de middellyn tegen elkander 

 „ over, maakten aldaar, door haar Licht, de Ver- 

 j, tooning van tweeBy-zonnen,hoedanigen men, 

 j,in een Kring om de Zon, fomwylen gewaar 

 4, wordt. De middellyn , derhalve , van dien wit- 

 „ ten Ring, gemeten van het midden der lichte 

 „ Plek aan de eene , tot aan het midden der lichte 

 VIII. Deel. Plek 



