Uit de Gezigtkunde Van Newton. 243» 



iè voortkomen uit middelpuntige Vlakken , die 

 beurtlings verfcheide maaien van kleur verander- 

 den , en op een e zeer kennelyke wyze. 



By die gelegenheid kwamen my verfcheide 

 Verfchynzelen voor ,die eenbyzondere oplettend* 

 heid verdienen, doch waar van ikuitftel teipree- 

 ken tot een anderen tyd ,om den draad der Proef- 

 neemingen , die tot regtftreekfer Gevolgen leiden j 

 niet af te brèeken. Alle deeze Waarneemingen 

 deeden my twee zaaken vermoeden. 



Eerftefyk: cfet de Ringen geformeerd waren 

 door de voorfte Oppervlakte des Spiegels ; dat 

 is te zeggen , door die s welke zy , in haareOpval- 

 Kng , eerft kwamen te ontmoeten. 



Ten anderen .* dat de tweede Oppervlakte, té 

 weeten die, welke haar terugkaatfte na dat zy 

 door de eerfte waren heen gegaan, niet diende, 

 dan om ? er een taamelyk getal van te hereenigen 

 op het Bordpapier , ten einde dezelven voor 't 

 Gezigt gewaarwordelyk te maaken. 



In dit Gevoelen werd ik beveiligd door de vol- 

 gende Proefneemingen. 



Ik zal een aanvang maaken met de genen die 

 het tweede Voorftel bewyzen , om dat zy in 

 klein getal zyn, en, om dat de genen , die tot be- 

 tooging van het eerfte ftekken, de overeenkom- 

 fligften zyn met de genen, die my tot de Oplos* 

 fing gebragt hebben. 



ïk dagt dan, dat, indien dit tweede Voorftel 

 waar was: te weeten j byaldien de agterfte Op- 



VIII. Deel. per- 



