uifr de Gezigtkünde van Newton* 24$ 



teev düideryk ! 9 na dat ik de Verhevene Opper- 

 vlakte-, die in dit Geval de voorfte- was , bè» 

 vlekt had. , 



Het zelfde Glas nam ik , en keerde het an- 

 ders om, dat is te zeggen zodanig, dat de plat- 

 te Oppervlakte naar het Bordpapier zag : maar 

 toen kon. ik geen Ringen krygen. op den afftand 

 van zes Voeten, en was genoodzaakt het Glas 

 tot op drie Voeten aan het Gat te doen naderen; 

 dewyl het op deezën afftand was , dat de agter- 

 fte Oppervlakte de Straaien naar het Papier te- 

 lugkaatftë door haar e Holrondheid, gelyk men in 

 'F/g. a'. kan zien. . 



Deeze twee Proefneemingeh fcheenen my 

 genoegzaam, om het tweede Voorftel te be° 

 toogen. 



Komende thans terug tot het eerfte Voorftel ï 

 te weeten , dat de Ringen geformeerd worden 

 door de voorfte Oppervlakte ; onafhanglyk van 

 .de Gevolgen, die men, uit het gene wy gezien 

 hebben > zou kunnen trekken; ziehier de Waar- 

 neemingen, die my geen twyfeling daar omtrent 

 fchynen over te laaten. . ,, 



1. De Heer Newton hadt opgemerkt, dat 

 hy, een Spiegel gebruikende van 't zelfde Brandr 

 punt als de eerfte was, daar hy zig van bediend 

 hadt, maar van dubbele dikte *, de Middellyn der 

 Ringen veel kleiner kreeg dan in de eerfte Proef- 

 tteèming. , Daar uit, nu, is 't ligt te befluitertg 



VIII. Deel» R öat* 



