UIT DE GeZIGTKÜNDE VAN NEWTON. 245 



voorgaande Proefheemingen had gehad , zag ik 

 ?er , die kcnnelyk vierkant waren , hoewel zy 

 de hoeken een weinig gerond hadden; doch al- 

 toos even als de anderen gekleurd. 



Dus ziende, dat deeze f roefneeming my ge- 

 lukt ware , fchoon de kragtigheid der Vertoo- 

 ning door de ongelykheid der Draaden en derzel- 

 yer veelheid verminderd werde; tragtte ik, in 

 plaats van het kleine Lapje Jvfeteldoek , over 

 m\n Raampje Zilverdraadjes te fpannen, volmaakt 

 evcnwydig, en omtrent drie vierde Linie of een 

 Linie, dat is een twaalfde Duims, van elkander 

 af, zonder dwajfe draadjes daar in te brengen. 

 In liede van de Ringen 3 die ik te vooren gezien 

 had, wierd ik nu flegts op het Papier een Streek 

 van wit Licht gewaar, doorfneeden met verfcheir 

 de Streepjes zeer levendig gekleurd , en in die 

 Zelfde orde als de Ringen Fig. 4, het waren, f 

 Eindelyk, om de Ondervinding eenvoudiger 

 temaaken, en dezelve nog nader te brengen aan 

 de Proefneemingen , welken Newton omtrent 

 de buiginge des Lichts in 't werk gefield 

 heeft (*) ; zette ik, in plaats van het kleine 

 Raampje met" Zilverdraadjes befpannen , een en- 

 kel Lemmer van een Mes., en befpeurde de zelf- 

 de uitwerking als. met de Zilverdraadjes , uitgeno- 

 men alleen, dat de kragtigheid van het Verfchyn- 



zel 

 ?ons : pt. Libr. II. Part. IV. OW. 2. & Libr. m, 

 OW. 3. ■"' .' 

 VIII. Deïl R 3 



