RAAKENDE EEN OlYPHANT. 259 



geeren: uit zynen Snoet liep een warm Vogt; 

 op de zyden van den Kop, nevens de Ooren, bra- 

 ken twee Gaten open, die een Afchkleurige Stof- 

 fe uitgaven, vettig en dik als oude Reufel. Men 

 verzekert zelfs, dat dan uit zyne Schaft een der- 

 gelyke Stof droop : maar , als de tyd der Togtigheid 

 voorby was, flooten die Gaten weder en het uit- 

 loopen hield op. Men weet nog niet, of hetzel- 

 ve ook plaats zou gehad hebben , indien het Dier 

 in ftaat was geweeft om zyne Drift te voldoen. 



Deeze Olyphant fcheen allerley foort vanHarts- 

 togten onderhevig te zyn: wy zullen 'er biereen 

 bybrengen, welke hem zelfs de Eetensluft deedc 

 vergaan. Somwylen zag men hem in zwaarmoe- 

 digheid vervallen : hy toonde erkentenis en gene- 

 genheid aan zyne Oppaffcrs : hy Hetze by hem 

 komen, zonder hun leed te doen, en zonder dat 

 zy cenige voorzorg behoefden te gebruiken: wel 

 verre daar van, fcheen hyze te ftreelen met zy- 

 nen Snoet, en gehoorzaamde hun met leerzaam- 

 heid. Hy toonde zelfs geneigdheid tot fommige 

 Dieren, inzonderheid voor een Ram, dien hy 

 toeliet met den Kop , gelyk deeze Beeften ge- 

 woon zyn, tegen zyne Slagtanden te ftooten, en, 

 als dit Beeft de infehikkelykheid van den Olyphant 

 misbruikte , was al de Straf, welke he,t te lyden 

 hadt , dat by hetzelve met den Snoet opvatte en 

 nederfmeet op een hoop Meft ; daar alle andere 

 Dieren, die hem laftig vielen, zonder fout, te<- 



VIII. Deel. gea 



