264 "WA ARMEEMINGEtf OMTRENT DÏN 



my verzogt hadt , om de Proefneemingen van 

 Marggraf te herhanlen. Ik ftelde , vrugte- 

 loos, verfcheide Middelen in 't werk, om 'er 

 een genoegzaamc veelheid van te bekomen, 't Ge- 

 ne my beft gelukte was , in 't midden van een 

 Mieren-Neft, dat ik kwam te ontblooten, eene 

 Flefch met een langen Hals te plaatzen, en daar 

 in, met de Handen, de Mieren te doen vallen, 

 die in menigte opklommen langs de Wanden van 

 bet Glas. Terwyl ik zulks deed, nam ik waar, 

 dat de eerfte Mieren, die ik in de flefch had doen 

 vallen, 'er even gemakkelyk, van binnen, we- 

 der tegen opklommen , als van buiten • maar , wan- 

 neer ik zekere veelheid van d ezel ven in de Flefch 

 gekreegen had, konden de allervlugften zelfs niet 

 hooger komen , dan tot omtrent de halve hoogte 

 van de Flefch: zy vielen ylings naar om laag, als 

 of zy door een verftikkenden Damp bevangen wa- 

 ren. Een geheelen namiddag in die bezigheid 

 doorgebragt hebbende, voelde ik, des avonds, 

 een weinig Hitte aan myne Vingeren, die zwol- 

 len en rood wierden : 's anderendaags lcheidde 

 de Opperhuid zig van de Huid af, als of ik 'er een 

 Blaartrekkend Middel had opgelegd , en de Vin- 

 gers , van beide myne Handen , vervelden t'ee- 

 n e maal. 



Zie hier een Geval van nog zeldznamer aart , 

 dat my is medegedeeld door den Baron d'Hol- 

 bac, wiens getuigenis meer dan genoegzaam is, 



om 



