BtltfDHEID VAN ToBIAS. 349 



vaamelyki) om zig te wajfchen. Een Vijch, nu, 

 fprong uit het Water, die hem wilde inlokken. 



Met de Gal zult gy iemand bejïryken , die witte 

 Vlakken in de Oogen heeft, en dit zal hem ge- 

 wezen. 



Gy dan bejmeef met die Gat zyne Oogen; dan 

 zal hy, wegens de prikkeling , dezehen wryven en 

 de Vlakken zullen ''er af gaan , zo dat hy U zal kun- 

 nen zien. 



Zyn Zoon , nu , liep naar hm toe , en vatte zynen 

 Vader. 



Hy deedt de Gal in deszelfs Oogen Jpatten , en 

 zeide middelerwyl : Houd moed, Vader. 



Ah nu Tob i as de prikkeling van de Gal voelde, 

 zo wreef hy zyn Oogen en Mond, en u$t de Ooghoe- 

 ken gingen de Vlakken los en vielen af als Schillen. 



Zie daar : Ik kan wederom tnynen Zoon Tobias 

 hejchouwen. 



In 



ir. 8. Felle ver o inunge hominem, cui funt albugines in 

 cciilis , $> fanabitur. 



Cap. 11. f. 7. Tn itaque inunge felle ijlo oculos ejus, tum 

 ille vellicatus deteret , £? abjiciet albugines, £f videre te pO' 

 terit. 



f. 10. At filius ejus accurrit ad eum, £f prebendit fuum 

 pa.tr em. 



f. 11. Et fel illud in oculos ejus adfperjit, dicens: bont 

 animo ejlo, Pater. 



ir. 12. Cum vero eculi a. felle compungerentur , Tolitus 

 juffricuit oculos Juos , & os; de hirquis , five angulis ocuIq- 

 rum ejus desquamata funt albugines. 



ir. 14. Ecce iterum videre pojjum Tobiam filium mtum.} 



VÏIl. Dj: el. 



