364 Bedenkingen over db 



hebbende 9 gingen nederzitcen. 't Is ook vvaar- 

 fcbynlyker , da: hy zulks aan zyn Vader zitten- 

 de dan ftaande gedaan hc-bbe. Hoe lang nu het 

 byten van de Gal door den ouden Man verdra- 

 gen zy, meldt de Griekfche Tekft niet: de Vul- 

 gata fpreekt van een hall Uur ; en, dat detydniet 

 zeer lang ge weeft zy, blykt uit het twaalfde Vers, 

 daar men vindt , dat , toen de Oogen yan de Gal 

 geprikkeld werden, Tobias dezelven wreef en de 

 Vlakken als Schillen daar af gingen. Miflbhien 

 heeft de Zoon, byzynen Vader neerzittende, des- 

 zelfs Handen eenigcn tyd vaft gehouden; want 

 hy ze£t , houd moed Vader! 



16. De manier van werkinge der Gal, op 

 deeze Oogkwaal, wordt dus van ons begreepen. 

 Na dat door derzelverZeepagtige natuur de Vlie- 

 zen doordrongen waren en losgemaakt, zo heeft 

 zy den buitenften rok van 't Oog, de randen der 

 Oogleden en de ïhraanklieren begonnen te prik- 

 kelen, en dus den Patiënt aangezet om de Oogen te 

 wry ven ; waar door de affcheiding van de Vlie- 

 zen is bevorderd geworden; die als het Vliesje 

 yün een Ey daar afgingen , gelyk de Vulgata zegt. 

 Ofzy door den Ouden Man zelf, dan door den 

 Zoon^ zyn uitgehaald, doet niets ter zaake. 



17. Van meer belang is de fchielyke herftelling 

 van 't Gezigt , daar door verkreegen. Alle de 

 Uitgaven en plaatfen van den Tekft ftemmen daar 

 omtrent overeen. De oude Man roept, als met 

 met grpote verwondering,, uit: Zie! ik kan we- 



aer- 



