Kleur der Lugt. 447 



ven, of, ingevall e wymet den doorlugtigen Eu- 

 LERüsde drillmgo (Vibratio) van het Lichc erken- 

 nen, die, welker drillingen het fnelfte op elkander 

 volgen (V). Ten derden "worde van ons Kleur gehe- 

 ten , zekere hoedanigheid van een Lig/saam , welks 

 maakt , dat hetzelve de roode of andere gekleurde 

 Straalen alleen , of terugkaatze , of door Straal- 

 breehng van de anderen afzonde-re. Dus zeggen 

 wy , dat het Bloed een roode Kleur heeft, om darj 

 hetzelve , van wegen eene byzondere dikheid 

 der plaatjes , de roode Straalen alleen ta rugkaatft; 

 gelyk dit elders van ons beweezen is (V). Ten 

 vierden wordt Kleur ook in die zin genomen als 

 de Schilders dit woord gebruiken, naamelyk voor 

 een byzonder Lighaam , 't welk aan andere Lig- 

 haamen geftreeken zynde maakt , dat dezelven 

 deze of die Straalen terugkaatzen. Dus noemen 

 de Schilders de Cinnaber een roode de Gittegom 

 een geele Kleur. 



Wat de Kleur der Lugt zy? 



3. Menbegrypt ligt, dat wy, van de Kleur 



der 



(c) Zie zyne Nova Tbeoria Lucis £? Colorum. Opufc. T. 

 I. p. 196. 



(</) Zie myne DifTert. Inauguraüs, de Sa?iguificatione. _ 

 [als ook Fragmentum de colore fanguinis ex DoïïrinA Medi- 

 cd Perfarum, agter Pfellus de Lapid. Vïrtutibus, edit. a 

 Jon. Stfph. Rernard. Lugd. Bat. 1745-] 



VIII. De el. 



