Kleur der Lugï. 449 



Wat de Ondervinding daar omtrent Zeere. 



4. In de eerpe plaats neemen wy waar, dat dé 

 .Lugt de Kleur der nabuurige Lighaamen niet ver- 

 andert. Dus zal men alle de Kleuren van Bloe- 

 men en andere gekleurde Lighaamen , in het Lugt- 

 ledige, even de zelfde bevinden, als in de opene 

 en vryè Lugt. Ten meeden , zo de Kleuren dei- 

 ver aiTtandige Lighaamen zeer levendig zyn, ge- 

 ïyk de witte of roode, worden zy oï in 't geheel 

 niet, of maar weinig veranderd. Dus neemt dé 

 witte glanzige Kleur der Maan geen de minftè 

 Kleur aan van de Lugt. Een witte Tooren ver- 

 toont zig op de affiand van een Duitfche Myt 

 nog volkomen wit. Tenderden, andere Lighaa- 

 men egter, welker Kleur geel, groen, violet of 

 graat/wis, fchynen altoos, op zekeren afftand, 

 mauw te zyn. Dit is de reden, datBoflchenen 

 Bergen, aan de Kimmen, zigblaauw vertoonen. 

 Even 't zelfde heeft plaats met de toppen vanhe- 

 melhooge Bergen , die, om de zelfde reden, de 

 byftere hoogte naamelyk s blaauwagtig zyn. Ten 

 vierden, de bloote Hemel vertoont zigaltydblaauw, 

 én die Kleur is, hoe meer naar den Top toe. hoe 

 hooger blaau w; hoe meer naar de Kimmen, hoe 

 bleeker. Want , dewyl de Hemel geen by zon- 

 der Lighaam is, als een Gewelf uitgehold of vol- 

 komen rond, gelyk de oude Wysgeeren gedroomd 

 hebben, en het Gcmeene Volk heden nog van 



VIII. Deel. Gg ver- 



