Kleur der Lugt. 4^9 



v)$ Kleur der £/u£i met voort uit vermenging van 

 }et Lkht met de ïchadirwe. 



Hier tegen zou wel ingebragt kunnen worden , 

 dat de Kleur der Lugt, inderdaad, fomtyds,in 

 -een roode of andere overgaa , zo by het opkomen 

 en ondergaan van de Zon, als ook by nagt: hoe- 

 danig een Verfchynzel , dat men een brandend» 

 Hemel noemde, in 't jaar 1736 byna geheel Europa 

 in ontfteltenis bragt (|) : doch het is klaarblyke- 

 lyk, dat deeze verandering van Kleur in de Lugt 

 niet afhange van eené verfchillende menging des 

 Lichts met de Schaduwe, maar van een afzonde- 

 ring der roode Straalen , door Dampen die in de 

 Lugt verzameld zyn. Wy weeten, naamelyk, 

 uit de Befchouwkunde der Kleuren volgens New- 

 ton, dat, naar de verfcheiderley dikte der Plaat- 

 jes andere Straalen worden doorgelaten , anderen 

 terugkaatft. Dus worden de roode Straalen, door 

 * de dikte van 6-k duizendmaal duizcndlie declcn 

 eens Londenfchen Duims , teruggekaatft in het 

 Water, en het blaauwe Licht door de dikte van 

 j f der gemelde deelen (*). Indien, derhalve, 



de 



was van het gewoone Noorderlicht zeer veel verfchillen- 

 de. Zie Sëh. Albr. Obferv. de Aurora Bcreati, Coburgi 

 24 iVcü. 1736. vifa, C. L. N. Ann. 1737.] 



{*) [Zie Nevvtons Optie e , trant!. perS, Clarke. Lon- 

 dini. 1706. pag. 195, '217 : in pofieriori vero pagind loqni' 

 ter departibits centies millefunis Uncice; in priori de partibus 

 decies centies millejtms.] 



VIII. Deel. 



