462 Verhandeling over de 



Kleur ; en daar uit roaaken wy op, dat dieblaau- 

 we Kleur ontftaat van de terugkaaczing derblaau- 

 we Kleur des Hemels , wiens Beeld in 't Wa- 

 ter als in een Spiegel zig vertoont. Wyweeten 

 insgelyks dat Water bynaagthonderd maal zwaar- 

 der dan de Lugt en daarom ook zo veel digter 

 zy, en derhalve veel meer Straalen terugkaatzen 

 moet. Laat ons nu ftellen , dat het getal der 

 Straalen , die tot de voortbrenging der blaauwe 

 Kleur vereifcht, en van de Elementaare deeltjes 

 der Lugt te ruggekaatft worden , ZÜ « zy : dan zal 

 het getal der Straalen, die het Water terugkaatft, 

 zyn 3 n + d\ wanneer d het verfchil der veel- 

 heid uitdrukt. Indien, nu, het getal der Straa- 

 len 11 tot voortbrenging van de blaauwe Kleur 

 vereifcht werde, zo blykt dat deKleur, van de 

 vermeerderde veelheid n 4- d voor tgebragt, niet 

 blaauw kan zyn ; ten minde niet een zelfde foort 

 van blaauw: aangezien 'er verfcheidefourten zyn 

 van eene zelfde Kleur. 



Hier tegen zou iemand kunnen inbrengen 3 dat 

 het getal der van het Water teruggekaatfte Straa- 

 len daarom hier niet vermeerderd kon worden, 

 om dat geen andere Straalen in het Water vallen, 



dan 



(ra) Zie gt*|]e ©rilube bet dldtivtUfyc. P. II. Cap. 3. 



5- 225. 



(n) In zyne «cue Sxsvctf minden fcei* gtfantnifj tmb 

 bcó SBergm'i3ens?.L T rankf. imJ> Leipz. f75.;. P. XII. N.o. 

 [ Dit is de zo algemeen bekende Heer Lierekkuhn niet , 



wiens 



