464 Verhandeling over de 



met de duifterheid of met de Schaduw e gefproo'- 

 ten , maar voortgcbragt door vancenlcheiding der 

 gekleurde Straalen in de nedervallende Regen- 

 druppelen. De groote Newton , nu, heeft ge- 

 leeraard dat deeze Kleuren , uit de afzondering 

 der Straalen gefprootcn , door geencrlcy Straal- 

 breeking of Straalbuiging veranderlyk zyn, maar 

 altoos de zelfde blyven. Dus behoudt een roode 

 Straal , door het Prifraa afgefcheiden zynde van 

 de overige Lichtftraalen, niet alleen zync roodheid, 

 indien zy door een Spiegel wordt ontvangen en 

 terug gekaatft; maar ook, al wordt zy honderd- 

 maal digter gemaakt in 't Brandpunt van een ver- 

 hevenronde Lens. Want , fchoon die roode 

 Kleur iri 't Brandpunt veel levendiger zy, nim- 

 mer raakt dezelve haare roodheid kwyt. Even 

 't zelfde gebeurt met de overige gekleurde Straa- 

 len. . Dewyl dan de Kleuren van den Regenboog 

 veel verfchillen van die der Lugt, welke, vol- 

 gens 't Gevoelen van Lieberkuhn , uit de ver- 

 menging van Lichten zwart voortkomt; kan men 

 daar uit ook niets omtrent de terugkaatzingvande 

 blaauwc Kleur der Lugt beQuiten. Ta veeleer 

 wordt ons Gevoelen daar door beveiligd. Wy 

 leeren , naamelyk , uit de terugkaatzing der 

 Kleuren van den Regenboog en 't Prifma , dat de zo- 

 danigen alleenlyk geheel en onveranderd blyven , 

 die uit vaneenfeheiding voortgekomen, enderhal-, 

 ve oorfprongelyke Kleuren (Co/ores pr/m/genii') 

 zyn, en dus wordt het waarfehynlyk , dat de' 



blaau- 



