Kleur der Lügt. 47^ 



kring paffeeren. Maar op deeze Tegenwerping 

 hebben \vy ook te vooren reeds ingebragt ., dat 

 het Licht, van de Maan terug- gekaatlt, ecne te 

 fterke aandoening verwekke., dan dat de zwak- 

 ke blaauwe Straalen zouden waargenomen kun- 

 nen worden. Thans blyft nog de taamelyk 

 vernuftige Tegenwerping over , van den hier 

 voor aangehaalden Ljeberkuhn, die meent, 

 dat de Vlakken van de Maan zig ten minSe 

 blaauw zouden moeten vertoonen , ingevaJle de 

 Kleur der Lugt blaauw ware : maar de Vlak- 

 ken kunnen om die reden ongekleurd fchynen 

 te zyn , dat wegens het , weinige Licht , 't 

 welk zy terugkaatzen, de blaauwe Straalen niet 

 in zulk eene aanmerkelyke veelheid kunnen afge- 

 fcheiden worden , dat zy een genoegzaame uit- 

 werking hebben op het Oog. Dus vertooncn 

 zig de Vlakken van de Zon, door een gekleurd 



Glas 



„ :n Straalen van één : dat Licht is wit ; dienvolgens 

 ., worden wy, den Hemel of de zwartheid met vermen- 

 „ ging van wit Licht befchouwende , een blaauwe Kleur ge- 

 ,', waarjopgelykewyze als de Schilders uitv/itte enzwar- 

 „ te Verw een foort van blaauwe Kleur maaken, en een 

 „ zwart Lapje, door ééa dat wit en dun is gezien zynde 

 „ zig blaauw vertoont. Dat de Lugt, noch door Terug- 

 „ kaatzing.noch door Breeking der Straalen, een blaau- 

 „ we Kleur affcheide.is immers blykbalar: want dan zou- 

 „ den aüe Voorwerpen, in een duiftere plaats, door een 

 „ klein gaatje, het teruggekaatfte Licht van de Lugt ont- 

 „ vangende, zig blaauw vertooncn moeten gelyk de Lugt; 

 „ dit gebeurt niet. Is het ook om dat eentee weinige dee- 



vm. p £EL . ttlelï 



