£iö Berigt -wegens eeu leevende Pad, 



Deeze Steen, die uit kleine s fyne en glinftc- 

 rende Zandkorreltjes beftaat, heeft ook de eigen- 

 fchap, dat hy in veele kleine ftukjes ipringt, wan- 

 neer hy , van zyne plaats gebroken, en zyne Vog- 

 tigneid niet uicgedroogd zynde, alsdan bevrieft. 

 Men kan in dat geval zien, hoe het Water naar 

 het midden is toe gedrongen , en in de Steen 

 op de vnttfte plaats iraat , alwaar de Vorft het 

 in een Ysklomp heelt veranderd , welke vervol- 

 gens den Steen doet fpringen. Anders, wanneer 

 dit Bergwater uitgedroogd is, vrieft hy niet aan 

 Hukken ; doch wordt door Regen en Nattigheid 

 verfleeten , indien men hem niet met Olieverf 

 bewaard en bedekt houdt; 't welk ook inzonder- 

 heid by zyne bewerking wordt vereifcht. 



Burswik IQ, Oktober 1733. 



J. M. Grabeug. 



Verklaaring der Afbeeldingen 

 van Plaat LV. 



A. Keizelfteen met Zeezand en Moflelfchulpen ge- 

 mengd, 1 Elle diep. 



B» Kalkberg van vatten en zwaaren Steen , dien men 

 door Buskruid doet fpringen, 3 Ellen diep. 



C. Het Boorgat om zulks te doen. 



D. Kley van dergelyke foort als de Gothlandfche 



Gruk-Sieen zelf-, I Elle diep. 



E. 



