f XII '3 



Co:iccrdla re: parv^e crcscttnt ; 

 'Discordia maxima dilabuntiïr. 



jMaar het wenschre, dar de bckvraame Schry- 

 vcr zich , naar het doel der Vrr.ag , meer had on- 

 ledig gehouden, met hc: opgeeven, der verhin- 

 deringen, welke de geleerde Maarfchappycn nirir 

 kanderen toebrengen, dan met dh} gecne, welkje 

 zy zich zelve veroorzaaken ; en dat hy zulk ceu 

 plan van faaniwcrking hadt opgegccvci), het welk 

 gecnc cmkcering^ in den oodpronglyhcn aanleg^ 

 dier Maatfchappyen maakte, en de j^.lcen?e'ene , 

 niet in Byzondere deed overgaan. Het Genoot- 

 Ichap noodigt daarom d.Q-:-\ zelven, en anderen, 

 andermaal uit, om deeze ftof, in nadore'ovcrvv'cc- 

 ging te neemen, en ftelt, onder toczegginge, vau 

 den gouden Eerpcnnir.g, dezelve Vraag ter beant- 

 woording, tegen ó,q\\ ecrflcn van Louwmaand, 

 desjaars 1780, wederom, doch met eenigu nade- 

 re bcpaalingen , op deczc wyze , voor : 



Welke fchikhlngen hunnen 'er , dcor de ccfacir 

 mentlyke geleerde MaatfcJicppyën in ors Vader-' 

 land^ gemaakt Vy' orden ^ om^ zonder elkander eu 

 een}?en hi rider toe te brengen, zonder de eene van 

 de andere^ of van eentg cpperhe%ind ^ rlhanghk 

 te niackcn ^ en overeenkoomjïig elks oorjprongiyk's 

 -inrigtlng , faam te werken tot bereiking van haar 

 gemeen doel : de bevordering van den bloey en uitr 

 breiding der Konflen en ïVetenjchappen? 



De Vraagen, over den Bloei van Zeeland ^ en 

 over de bcsre wyzc, op welke men de il'A'/7/f/77?- 

 medaanen , va'n de ïVaarhcid des Christendom^ , 

 overiliügen kap; beide breedcr, in 't voorgaande 



Erür 



