8 J. D. V. LEEUWEN, OVER DE 



ter ftaavJng , van het zelve zoo treffend 

 verhandeld is, aan het welke ik my dan ge- 

 draage,en dit ituk voor voldongen houde. 



Doch wat het verdere van het voor- 

 onderftelde in de vraag belangt: dat 

 naamlyk die fchadelykheid vry al!:?emeen 

 erkend zoude zyn, zulks geloove ik 

 niet , dat • zoo ruim zal kunnen toege- 

 fbaan en voor onderfteld worden; im- 

 mers zoo verre niet , dat die erkentenis 

 genoegfaam zoude geweest zyn, tot het 

 Jiffchaffen deezer nadeelige gewoonte ; of 

 wel het daarom juist te verwonderen 

 zoude zyn,datze noch niet afgefchaft is. 



En dus word ik als van zelfs geleid tot 

 het opgeeven der redenen , waarom die ge- 

 woonte van in Steden en Kerken te begra- 

 ven noch al hlyft fland grypen : zoo der 

 zulke , welke 'er voor gehouden wor- 

 den , als welke het waarlyk zyn : waar 

 van ik meen , dat wel eene der voor- 

 naamtle is , dat de fchadelykheid van 

 deeze gev/oonte in ons Land noch niet 

 genoeg bekend is , en erkend wordt. 



Wel is waar, dat veel e Vorften en 

 Volken in Europa de fchadelykheid daar 

 van begonnen hebben te erkennen : dit 

 biykt uit de affchaffing van dezelve op 

 zoo veeie plaatfen. Doch vcele anderen 

 blyyen het oud gebruik noch behouden; 



ge. 



