20 J. D. V. LEEUWEN, OVER DE 



kavelen , hoe wel ongelukkig ; doch 

 wie , zei^t men , wil dan de eerfte zyn , 

 om zulke ingebeelde ichande te onder- 

 gaan ? Beerren is men gewoon buiten de 

 S'ad te begraven, maar niet menichen; 

 offchoon ook wel Jooden , maar noch- 

 tans geene Christenen. Redeneeringen 

 voorwaar, die alle uit onkunde en mis- 

 verihmd voortkoomen, waar in derhal- 

 ven onze Natie noch beter verlicht zal 

 moeten worden (r). 



Dan laat ik ook niet vergeeten dezugt 

 van veelen , om by hunne Voorouders 

 begraven te worden. Deeze zugt is na- 

 tuurlyk , zegt men : men ziet het reeds 

 in de voorbeelden van de Aartsvaders en 

 anderen , welke ons in de H. Schrift zyn 

 nagelaaten, fchoon die van een ander 

 voor-uitzigt waren. Dan , zoo redeneert 



men 



(r) Dat men voor :oo jnaren zoo redeneerde* 

 is noch te bcgrypen : te Nymegen wierden toen de 

 gecnen, die niet Catkoiyk gcftorven waren, van de 

 gewoone begraafplaatzen in de Kerken uirgefloten ^ 

 en by een beftuit van den 39. Juty 1587. vastge- 

 fteld, dezulken op het Jooden Kerkhof/ of by de 

 put aan het Melatenhuis, te doen begraven. Zie 

 j. SM ET ir Cbron. van Nymeg. vervolgd, en nu on" 

 langs uirgegeeven, door den Ht in de betouw, 

 bladz. 146. Men zie hier uit, uit welken bron zul- 

 ke redenccringen noch zyn overgebleven , en bc- 

 w on de re de onkunde van veelen onzer Natie des- 

 wegca 



