BEGRAVINCE IN STEDEN ENZ. 45 



Heer van leeven- en dood werd buiten 

 de Stad begraven : wie, enwaarzynnu 

 in ons Land zyne navolgers daar iii? 

 Weinigen voorwaar! fcho on allen naarzy- 

 nen naam genoemd en hervormde van 

 het oude bygeloof hieten , het geen ech- 

 ter de meesten noch in het begraven hun- 

 ner dooden blj'ven aankleven. ■ Moes- 

 tenze niet liever, hetvoorbeeld van on- 

 zen Heer en Meester, en der eeritê 

 Christenen, die in geene Kerken be- 

 graven werden, daarin navolgen? chz. 

 Deeze en dergelyke aanmerkingen zou- 

 den op zulke ftofFen, ter betragting , te 

 regt mede paslen. En waarom zouden 

 de Predikanten , vooral die 'er van over- 

 tuigd zyn , in dev/elke eene nalaatigheid 

 onverfchoonelyk is , geene gelegenheden 

 kunnen en mogen opzoeken , om 'er nu 

 en dan eens opzettelyk over te hande- 

 len ? ■ Het ftuk zelve is , denk ik , niet 

 buiten hunnen kring. Het behoort ook 

 tot het zedenkundige , het v/elk hunne 

 post en pligt vooral "is , der gemeente 

 voor te ftellen , en haar daar in te ver- 

 beteren ; voornaamlyk moeten zy tegen 

 al wat bygeloovig hieten mag, of daar 

 uit is voortgefprooten , waaken. Dat 

 gefchiedende , zouden de vooroordee- 

 len, die noch by veelen plaats houden , 



weg^ 



